هدف این مقاله ارائة تبیینی از محدودیت فلسفة تربیت در جمهوری اسلامی ایران در رویارویی با مسئلة ربط است. نخست از طریق تحلیل فلسفة وجودی سند تحول بنیادین و قرار گرفتن درون یک موقعیت مسئله‌دار، مسئلة ربط و محدودیت الگوهای نظری برای هدایت عمل عاملان تربیت برجسته می‌شود؛ سپس از دیدگاه‌های عملی برای صورتبندی دوباره و روشن کردن ابعاد نااندیشیدة این مسئله کمک می‌گیرد تا نشان دهد یکی از گونه‌های ممکن و مغفول ناسازگاری در کمین سند است. یافته‌ها نشان می‌دهد ایجاد «تحول بنیادین در نظام تعلیم و تربیت» مستلزم تحول نگرش ما به تکالیف و مأموریتهای فلسفة تربیت در جمهوری اسلامی ایران است. در نتیجه‌گیری به خلأ‌های ناشی از نبودن رویکرد عملی برای غلبه بر مسئلة ربط و ایجاد «تحول بنیادین در نظام تعلیم و تربیت» اشاره، و بر ضرورت در پیش گرفتن رویکرد عملی با نظر به محدودیت و نابسندگی رویکرد نظری کنونی تأکید می‌شود.
آل حسینی، فاطمه، سجادی، سید مهدی، صادق زاده، علیرضا و مهر محمدی، محمود. (1391). فلسفة تربیت در جمهوری اسلامی ایران و مسئلة ربط. (e200826). پژوهش در مسائل تعلیم و تربیت اسلامی، 20(15)، e200826
MLA
آل حسینی، فاطمه، سجادی، سید مهدی، صادق زاده، علیرضا، و مهر محمدی، محمود. "فلسفة تربیت در جمهوری اسلامی ایران و مسئلة ربط" .e200826 ، پژوهش در مسائل تعلیم و تربیت اسلامی، 20، 15، 1391، e200826.
HARVARD
آل حسینی، فاطمه، سجادی، سید مهدی، صادق زاده، علیرضا، و مهر محمدی، محمود. (1391). 'فلسفة تربیت در جمهوری اسلامی ایران و مسئلة ربط'، پژوهش در مسائل تعلیم و تربیت اسلامی، 20(15), e200826.
CHICAGO
آل حسینی، فاطمه، سجادی، سید مهدی، صادق زاده، علیرضا و مهر محمدی، محمود، "فلسفة تربیت در جمهوری اسلامی ایران و مسئلة ربط." پژوهش در مسائل تعلیم و تربیت اسلامی، 20 15 (1391): e200826,
VANCOUVER
آل حسینی فاطمه، سجادی سید مهدی، صادق زاده علیرضا، مهر محمدی محمود. فلسفة تربیت در جمهوری اسلامی ایران و مسئلة ربط. پژوهش در مسائل تعلیم و تربیت اسلامی. 1391;20(15):e200826.
