آسیب‌شناسی تعلیم‌وتربیت دینی در دانش‌آموزان متوسطه (از دیدگاه متخصصان تعلیم‌وتربیت، معلمان و دانش‏آموزان)

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانشیار،گروه علوم تربیتی، دانشگاه شیراز، ایران

2 نویسنده مسئول: استادیار، گروه علوم تربیتی، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران

3 کارشناسی ارشد

چکیده

هدف کلی پژوهش حاضر، شناسایی آسیب‏های تعلیم‌وتربیت دینی در نظام آموزش‌وپرورش رسمی کشور و ارائه راهکارهای مناسب درجهت کاهش آنها ‏باتوجه‌به نگاه معلمان، متخصصان و دانش‏آموزان در این زمینه می‏باشد. در عصر جدید که تقریباً همه‌روزه، شاخص‏های دانش و مهارت‏های زندگی در آن، ‏از نو تعریف می‏شوند، یکی از مهم‏ترین مسائلی که توجه اغلب صاحب‏نظران تعلیم‌وتربیت را به خود جلب و پژوهش در این زمینه را ضروری نموده، رویکرد طرح نوین تربیت دینی در حوزه نظام آموزش‌وپرورش رسمی کشور است. این پژوهش در رویکرد کیفی و با روش مصاحبه نیمه‏سازمان‌یافته انجام گرفته است. جامعه پژوهشی، اساتید تعلیم‌وتربیت دانشگاه‏ها، معلمین دینی و پرورشی و دانش‏آموزان دوره متوسطه می‏باشند که به‌صورت هدف‌مند انتخاب شده‏اند و از اصل نمونه‏گیری با حداکثر تنوع و رسیدن به نقطه اشباع بهره گرفته‏ایم. رویکرد تجزیه‌وتحلیل داده‏ها نیز رویکردی توصیفی- تفسیری است. یافته‏ها نشان داد که عوامل آسیب‏­زا و موانع تربیت دینی را  می‏توان به: 1. عوامل مربوط به مسئولان و برنامه­ریزان درسی و آموزشی و 2. عوامل مربوط به فرایند برنامه‏درسی (نیازسنجی، اهداف، محتوا، روش، معلم، فراگیر، زمان، مکان، ارزشیابی) تقسیم نمود. درنهایت با تجدیدنظر در تدوین همه مراحل برنامه‏ریزی درسی و هماهنگی بین‏‏بخشی همه نهادهای جامعه و توجه به برنامه درسی پنهان، بخشی از این آسیب‏ها قابل پیشگیری هستند.

کلیدواژه‌ها


آکوچیان، عبدالحمید (1378)، درآمدی بر آسیب‌شناسی تبلیغات دینی، پیام حوزه، پاییز 1378، شماره23.
باقری نوع‏پرست، خسرو (1380)، آسیب ‏و سلام